۱۳۸۸ آذر ۱۰, سه‌شنبه

حمله حامیان احمدی نژاد به زهرا رهنورد از میشل اوبامای ایران تا متفکر تاثیرگذار جهان

انتخاب دکتر زهرا رهنورد به عنوان سومین متفکر تاثیر گذار سال 2009 از سوی مجله فارین پالیسی، خشم حامیان محمود احمدی نژاد را برانگیخت. در همین راستانشریات وابسته به جناح راست با چاپ مطالب یکدستی از این انتخاب به عنوان "شوخی مجله امریکایی" یاد و دور دیگری از حمله به خانم رهنورد را آغاز کردند.

روزنامه رسالت در مطلبی با عنوان يادداشتي درباره "زهرا رهنورد": "روشنفكرترين زن ايراني!" به توهین به میرحسین موسوی و زهرا رهنورد پرداخته و نوشته است: "حسي كه پس از شنيدن اين خبر برانگيخته شد، ما را ياد شنيدن خبر اهداي جايزه صلح نوبل به شيرين عبادي انداخت و ياد اين جمله كه "فقط انگل ها به جهل و تعصب توده دامن می‌زنند"؛ و تا وقتي موجود جانداري باشد كه محمل زيست و تكثير انگل باشد، انگل به حيات خود ادامه مي دهد. انگل ها موجوديت قابل ذكري ندارند. آنها از جهل و هيجان متعصبانه‌ي مردم ارتزاق مي كنند. حيات آنها بالعرض است و تا وقتي محملي براي رواج جهل باشد، به حياتشان ادامه مي دهند. سالهاست روشنفكري مغرور و متبختر ايراني در كنج تاريك جهل از بدن بخشي از اقشار روشنفكرزده ارتزاق كرده و هرگاه فرصتي يافته، مدعي رهبري توده شده است."

یادداشت روزنامه رسالت به طور همزمان در سایت رجانیوز، متعلق به فاطمه رجبی هم منتشر شده است.

همزمان روزنامه کیهان در ستون اخبار ویژه خود از این مساله با عنوان "خالي بندي مجله هانتينگتون و پيدا شدن مغز متفكر براي جنبش سبز!" یاد کرد. روزنامه حسین شریعتمداری در ادامه به مصاحبه خانم رهنورد با شبکه بی بی سی که چند روز بعد از کودتای انتخابایی 22 خرداد صورت گرفته اشاره کرده ونوشته است: "بلافاصله پس از اعلام نتايج انتخابات و معلوم شدن ناكامي بزرگ موسوي و جبهه پشت پرده حامي وي، زهرا رهنورد (مغز متفكر جنبش سبز!!) به مصاحبه با شبكه بي بي سي پرداخت و مدعي شد چون من لرستاني و همسرم آذربايجاني است پس معني ندارد موسوي حتي در اين دو استان رأي نياورده باشد. اين مغز متفكر!! در توضيح اظهارات عالمانه!! خود گفت: مگر مي شود مردم لرستان به داماد خود!! رأي ندهند؟! و توضيح نداد كه وقتي مردم غيور لر به كروبي كه فرزند لرستان است بي محلي مي كنند، شوهر زهرا رهنورد و به قول وي «داماد» آنها كه جاي خود دارد".

سابقه برخوردها با زهرا رهنورد

این اولین بار نیست که خانم رهنورد آماج حملات و هتاکی های رسانه های محافظه کار و حامیان محمود احمدی نژاد قرار می گیرد. بعد از دعوت خانم رهنورد از شیرین عبادی برای سخنرانی در دانشگاه الزهرااو به شدت مورد انتقاد جناح محافظه کار قرار گرفت و زمینه های کنار گذاشتن او از دانشگاه الزهرا آغاز شد.

اما شاید اوج این حملات در مناظره انتخاباتی میرحسین موسوی و محمود احمدی نژاد صورت گرفت که احمدی نژاد، در مقابل دیدگان میلیونها بیننده تلویزیون، با در دست گرفتن برگه ای که ادعا میکرد پرونده تحصیلی خانم رهنورد است مدارک تحصیلی او را زیر سوال برد. امری که انتقادات و واکنش های بسیاری را به دنبال داشت و بسیاری از زندانیان سیاسی رفتار و لحن احمدی نژاد را با بازجویان خود در زندان مقایسه کردند.این برخورد، جمله معروف میرحسین موسوی را به دنبال داشت که گفت: "من برای پایان بخشیدن به این پرونده سازیها آمده ام". موسوی چند روز بعد در واکنش به همین موضوع اظهار داشت "ادب مرد به ز دولت اوست".

اما خانم رهنورد با برگزاری کنفرانسی مطبوعاتی، ازاحمدی نژاد خواست به خاطر توهین و بی حرمتی که در مناظره به او کرده، عذرخواهی کند در غیر این صورت همراه با وکیلش برای پیگیری به دادگاه مراجعه خواهد کرد.

او گفت: "آنهایی که برای من پرونده ساخته‌اند، برای زن ایرانی پرونده سازی کرده‌اند و می‌خواهند بگویند زن ایرانی نباید دو رشته همزمان خوانده باشد و هنرمند بودن، سیاستمدار بودن و روشنفکر بودن زن ایرانی جرم است! این آقا با این پرونده سازی نشان داد که داشتن تمامی این ویژگی‌ها مثبت از نظر او غلط است و زن ایرانی غلط می‌کند که بخواهد با سواد باشد و تنها پروفسور زن رشته هنر در ایران باشد".

اما نه تنها احمدی نژادپوزش نخواست بلکه وزارت علوم دولت وی نیز با انتشار بیانیه ای علیه زهرا رهنورد، اعتبار قانونی مدارک تحصیلی وی را زیر سوال برد؛ در مقابل دانشگاه آزاد با صدور اطلاعیه ای علاوه بر رد ادعاهای احمدی نژاد و وزارت علوم، با ارائه اسناد و مدارک تحصیلات زهرا رهنورد، ریاست وی در دانشگاه را قانونی و بدون نقض اعلام کرد.

این در حالی بود که برخی رسانه ها از انتشار تصاویر خصوصی خانم رهنورد در سطح تهران خبر می دادند. گفته می شد که این تصاویر توسط افراد وابسته به ستادهای تبلیغاتی محمود احمدی نژاد منتشر شده و سه تن از این افراد هم توسط ماموران امنیتی دستگیر شده اند. البته بعدها مشخص نشد این سه نفر چه کسانی بودند، سرانجام آنها چه شد و این سوال بی پاسخ ماند که این افراد تصاویر مزبور را از کجا آورده و آمران بالادستی آن‌ها که هزینه و امکان چاپ و توزیع گسترده این تصاویر را فراهم کردند، چه کسانی بوده اند؟

بعد از کودتای 22 خرداد نیز حامیان احمدی نژاد تلاش کردند با خبرسازی وجهه زهرا رهنورد را در افکار عمومی زیر سوال ببرند. همان زمان در حالیکه برادر زهرا رهنورد در بازداشت به سر می برد و افکار عمومی بازداشت مهندس کاظمی را نوعی گروگانگیری ارزیابی میکرد، روزنامه جوان، که پایگاه رسانه ای سپاه محسوب می شود، مدعی شد: "زهرا رهنورد (زهره کاظمى) با اشاره به عدم توانایى میرحسین در پیگیرى قضیه برادرش (شاپور کاظمى) که در بازداشت به سر مى برد به وى (میرحسین موسوی) گفته که شما که توانایى استیفاى حقوق اعضاى خانواده خود را ندارى چطور مى خواستى رئیس جمهور شوى و حقوق یک ملت را پیگیرى کنى!؟"

ایرنا، خبرگزاری رسمی دولت جمهوری اسلامی نیز مدعی شد: "اختلافات بین محمود احمدی نژاد رییس جمهورایران و "میر حسین موسوی"رقیب سرسخت وی در انتخابات دهم اکنون به حدی زندگی خانوادگی موسوی را تحت تاثیر قرار داده که همسر وی حاضر نشده زندگی کردن در کنار موسوی را حتی برای لحظه ای ادامه دهد".

ایرنا در ادامه ادعای خود افزوده بود: "اختلافات میرحسین موسوی با همسرش زهرا رهنورد اکنون به مرحله ای از ضرب و شتم، پرخاشگری و طلاق احتمالی بین طرفین رسیده است".

مصاحبه های خانم رهنورد قبل و بعد از انتخابات با تلویزیون بی بی سی به دستاویز دیگری برای تخریب او از سوی حامیان احمدی نژاد بدل شد.

تمام این تخریب ها در حالی صورت گرفته و همچنان ادامه دارد که خانم رهنورد تا پیش از اعلام کاندیداتوری میرحسین موسوی در انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری، به عنوان یک هنرمند و شخصیتی علمی شناخته می شد و بارها رسانه های محافظه کاری که امروز به او نسبت های مختلف می دهند، از خدمات علمی و جایگاه علمی و هنری او سخن گفته بودند.

چرا تخریب؟

با اعلام کاندیداتوری میرحسین موسوی در انتخابات، هرچند خانم رهنورد دیرتر از سایر همراهان میرحسین موسوی وارد کارزار انتخاباتی شد اما عملا به صورتی فعال پا به عرصه سیاسی کشور گذاشت؛ و از همان زمان آماج حملات چهره ها و رسانه های راست و در صدر آنها محمود احمدی نژاد قرار گرفت.

زهرا رهنورد، اولین زن در تاریخ 30 ساله جمهوری اسلامی است که دوشادوش همسرش، وارد عرصه کارزار انتخاباتی شد. حضور همیشگی او در کنار میرحسین موسوی در سفرهای انتخاباتی و سخنرانی ها و میتینگ های انتخاباتی باعث شد محافل سیاسی و خبری ایران و افکار عمومی جهان از او به عنوان اولین بانوی اول ایران یاد بکنند. در حالیکه مردم ایران با همسران روسای جمهور و سایر شخصیت های سیاسی کشور آشنایی نداشتند، حضور خانم رهنورد در کنار میرحسین موسوی باعث شد که شبکه تلویزیونی انگلیسی زبان الجزیره، او را سلاح مخفی پیروزی میرحسین موسوی مقابل احمدی نژاد معرفی کند.

شبکه خبری سی ان ان نیز زهرا رهنورد را میشل اوبامای ایران نامید و گفت: "پس از انقلاب اسلامي در ايران، براي نخستين بار است که همسر يکي از نامزدهاي رياست جمهوري پا به پاي وي در اين انتخابات شرکت دارد و همسرش را همراهي مي کند".

روزنامه گاردین بعد ها پا را از این نیز فراتر گذاشت و از تاثیرات زهرا رهنورد بر محمود احمدی نژاد سخن گفت. این روزنامه نوشت: "زهرا رهنورد در تمام زمان مبارزات انتخاباتی میرحسین موسوی در کنار او بود تا بر حقوق زنان در ایران تاکید کند و رای بسیاری از زنان را به سمت موسوی بکشاند. هیچ گاه در تاریخ 30 ساله ایران پس از انقلاب یک زن چنین نقش سیاسی مهمی ایفا نکرده است، تا جایی که برخی زهرا رهنورد را به عنوان یک محقق و شخصیت دانشگاهی با میشل اوباما مقایسه می کنند. حالا آخرین تاثیر زهرا رهنورد هدایت احمدی نژاد به سمت یک حرکت رادیکال است و این خطر را برای وی به همراه دارد که حامیان مذهبی تندرو خود را از دست بدهد".

اشاره گاردین به معرفی وزیر زن از سوی محمود احمدی نژاد بود.

در ایام تبلیغات انتخاباتی نیز تصویری منتشر شد که در آن مير حسين موسوي و همسرش زهرا رهنورد دست در دست هم و با یکدیگر گام بر مي داشتند؛ تصویری که کلیشه های رایج را در هم شکست. هر چند رسانه های محافظه کار مدعی شدند خانم رهنورد بیمار بوده و میرحسین موسوی جهت جلوگیری از افتادنش، دست او را گرفته است!

سایت سلام در این زمینه نوشت: "تصویر فوق نشانگر رابطه ای است صمیمی، برابر و مهم تر از همه واقعی که در آن یک سیاستمرد جمهوری اسلامی و همسرش نه با فاصله ای دو قدمی که همپا و شانه به شانه حرکت می کنند و ابایی از گرفتن دست همدیگر در انظار ندارند و آنچه در مورد اخیر تازگی دارد علنی شدن و به تصویر درآمدن عنصری از حوزه خصوصی است، در شرایطی که سال ها است فضای عمومی- رسانه‏ای به طور نظام‏ مند از این گونه تصاویر تهی شده است".

به نوشته این سایت، تصویر ساده ای از میرحسین موسوی در حالی که دست همسر خود را گرفته، جمعیتی را به هیجان می آورد؛ به گونه ای که یکی در وبلاگی می نویسد: "شدیدا ذوق زده شده ام"، دیگری پا را فراتر گذاشته و زیر تصویری که نهایتا چیزی نیست جز زن و شوهری دست در دست، می نویسد: "این عکس راوی بزرگ ترین اتفاق در سه دهه اخیر سیاست ایران است. لحظه ای که عشق به رسمیت شناخته می شود".

پوشش رهنورد

نوع پوشش زهرا رهنورد هم از دیگر مواردی است که مورد توجه رسانه ها و مردم قرار گرفت، در حالیکه تا پیش از این در جمهوری اسلامی رسم نبود که درباره نوع پوشش شخصیتی سیاسی یا همسر او صحبت شود.

سایت روزنما در مطلبی در این زمینه نوشت: "نحوه لباس پوشیدن‌ خانم رهنورد حتی از بالا بردن طبیعی‌تر دستهایش از میرحسین، هنگام ابراز احساسات جمعیت، بیشتر جلب توجه می‌کند".

این سایت ادامه داده است: "بر خلاف سایر زنان چادری فعال در عرصه سیاست، چادرش کش ندارد؛ بنابراین روی سرش آزادانه حرکت مي‌کند و حتی گاهی از سرش لیز می‌خورد و می‌افتد. این چادر آزاد به روسری‌اش (دقت کنیم که روسری و نه مقنعه) که گل های قرمز و نارنجی دارد، امکان جلوه‌گری می‌دهد؛ همچنین مانتویی که طبق رسم معمول جامعه، مشکی یا تیره نیست و جنس آن شبیه مانتوهایی است که زنان جوان در ایران می‌پوشند. به علاوه او با کیف رنگینی که همیشه در عکس ها از چادرش بیرون زده است، چادر را تبدیل به نمادی آزادانه تر و راحت‌تر کرده است که تنوع و طراوت لباس پوشیدن این استاد دانشگاه 64 ساله را به نمایش بگذارد؛ البته آرایش ملایمی که لبها و چشم های او دارد، بیشتر کمک می‌کند تا جوان تر از سن‌اش به نظر برسد".

همین مساله باعث شد که در دیدار دختران نسل سومی یاریگر میرحسین موسوی با زهرا رهنورد، سه تن از اعضای بسیج دانشجویی با اغتشاش، در صدد برهم زدن جلسه برآیند. آنها نوع پوشش خانم رهنورد را به سخره گرفته و می پرسیدند: "چرا چادر زهرا رهنورد از سرش لیز میخورد".

زهرا رهنورد در مصاحبه هایش به این امر پاسخ داده است. او با بیان اینکه از بی حجابی به چادر رسیده است تاکید کرده که "کسی حق ندارد برای مردم گشت امنیتی بگذارد؛ آنها را تحت فشار قرار دهند که چه رنگی بپوشند، چه شکلی باشند، چه مدلی را انتخاب کند که اموری سلیقه یی هستند و به رشد و شعور اجتماعی مردم، زنان و جوانان باید اعتماد کرد".

در کنار مردم و معترض هستیم

زهرا رهنورد پس از کودتای 22 خرداد نیز در کنار میرحسین موسوی به دیدار و دلجویی از خانواده های شهدای سبز و بازداشت شدگان رفت. او 26 خرداد در جمع دانشجویان دانشگاه تهران اعلام کرد که "از پیگیری تخلفات عقب نمی‌نشینیم و همچنان خواهان ابطال آرا هستیم اما راضی نیستیم جان جوانانمان به خطر بیفتد".

او سه تیر ماه نیز به سایت قلم نیوز گفته بود که "در کنار مردم، ملتزم به قانون و در عین حال معترض هستم".

خانم رهنورد، کاربرد خشونت، رفتارهای قانون شکنانه، محدود کردن حقوق مردم و رفتارهایی را که باعث رو در رویی حکومت با مردم و طرفداران کاندیداها و یا مردم با مردم شود، غیرقابل قبول خوانده و تصریح کرده بود: "نباید طوری رفتار شود که گویی در خیابان ها حکومت نظامی حاکم شده است".

وی از حاکمیت خواسته بود که "به حق اعتراض مردم احترام بگذارد، مجاری اعتراض را به رسمیت بشناسد و از حقوق مردم در این زمینه صیانت کند و از هرگونه اعمال خشونت آمیز خودداری ورزد".

زهرا رهنورد در دیدار با خانواده های زندانیان سیاسی و مطبوعاتی، خواستار آزادی بی‌قید و شرط همه بازداشت‌شدگان حوادث پس از انتخابات شده و تصریح کرده است که "در بند کردن زنان آزاد اندیش چه آنان که برای رفع تبعیض مبارزه کرده و زندانی شده‌اند و چه آنانکه در جنبش سبز پیشتاز بوده‌اند، جفای بزرگی در حق آزادی و آرمانهای اسلامی است".

او پیش از انتخابات 22 خرداد نیز با انتقاد از گشت های ارشاد گفته بود: "رفتار گشت هاي امنيتي با زنان زشت ترين و کثيف ترين رفتار قيم مآبانه با آن ها است. چه کسي حق دارد دست دختري را دستبند بزند و به بازداشتگاه بياندازد تا پدرش که قيم اوست در انتظار او بماند که چه بر سر ناموسش خواهد آمد؟ چطور مي توان زني را از شوهر و فرزندش جدا کرد و به بازداشتگاه انداخت تا فرزندش به دنبال مادر گريه کند؟"

زهرا رهنورد، نويسنده، مجسمه ساز و رييس پيشين دانشگاه الزهراي تهران است..

16 آذر فرزندان خود را تنها نگذارید

بازداشت میلاد اسدی یکی دیگر از اعضای شورای مرکزی دفتر تحکیم و همزمان با آن احضار مجدد مهدی عربشاهی، بهاره هدایت و فرید هاشمی سه عضو دیگر شورای مرکزی این تشکل دانشجویی، صدور احکام انضباطی سنگین برای دانشجویان در دانشگاه های دیگر کشور تازه ترین برخوردهای امنیتی و قضایی با فعالان دانشجویی کشور در دو روز گذشته بود. با این حال صدور بیانیه ها و فراخوان های مختلف از سوی گروه ها و تشکل های دانشجویی به منظور دعوت از مردم کشور برای شرکت در مراسم 16 آذر در دانشگاه ها و در حمایت از زندانیان سیاسی ادامه دارد.

احضارها و دستگیری ها

منابع دانشجویی و حقوق بشری روز گذشته خبر از بازداشت میلاد اسدی عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم در منزل مسکونی خود دادند. این عضو مرکزی دفتر تحکیم در حالی روز گذشته راهی زندان شد که همزمان با آن و برای دومین بار طی هفته گذشته، دادگاه انقلاب تهران مهدی عربشاهی، بهاره هدایت و فرید هاشمی سه عضو مرکزی دیگر این تشکل دانشجویی را احضار کرده است.

دستگیری و احضار اعضای مرکزی دفتر تحکیم، به دنبال گذشت دوازده روز از بازداشت عباس حکیم زاده دبیر سیاسی این تشکل دانشجویی، برگمانه زنی ها مبنی بر اینکه گردانندگان دولت احمدی نژاد در صدد به تشنج کشاندن دانشگاه ها به منظور سرکوب مقاومت های مردمی هستند، افزوده است.

به نوشته خبرنامه امیرکبیر، احضار و بازداشت اعضای مرکزی دفتر تحکیم در حالی انجام می شود که روز شنبه شماری از دانشجویان عضو انجمن اسلامی طی دیدار با مهدی کروبی دبیرکل حزب اعتماد ملی به مناسبت عید قربان، در خصوص گسترش برخوردهای با دانشجویان هشدار داده و تاکید کرده بودند: "برخوردهای اخیر با دانشجویان، حمله به خوابگاه های دانشجویی و بازداشت های پرشمار می رود تا نمایی عادی پیدا کند. متأسفانه فجایع ماه های اخیر سبب شده که مظلومیت های دانشجویان بخصوص حمله به کوی دانشگاه تهران فراموش شود".

اعتراض به حکم زید آبادی و تداوم بازداشت ها

به دنبال گسترش برخوردها با فعالان دانشجویی، از جمله احضار و بازداشت اعضای مرکزی دفتر تحکیم دانشجویی، روز گذشته سازمان دانش آموختگان که هم کنون نه تن از اعضای آن در زندان به سر می برند، با صدور بیانیه ای حکم حبس توام با تبعید برای احمد زیدآبادی، دبیرکل این سازمان و هشت سال حبس برای عبدالله مومنی سخنگوی این سازمان را "شرم آور" خواند و خواستار آزادی بی قید و شرط همه اعضای دربند خود شد.

در بخشی از این>بیانیه آمده است:سازمان ادوار تحكيم وحدت ضمن اعتراض به این حکم غیرقانونی و شرم آور، آزادی دبیرکل و سخنگوی زندانی خود(عبدالله مومنی) و دیگر اعضای در بند سازمان آقایان حسن اسدی زیدآبادی، محمد صادقی، حجت شریفی، کوهزاد اسماعیلی، مهرداد بزرگ، سلمان سیما و خانم نفیسه زارع راخواهان است."

این بیانیه در ادامه با اشاره به سابقه و فعالیت های زیدآبادی، خاطر نشان می کند: "احمد زید آبادی دبیر کل سازمان دانش آموختگان ایران(ادوار تحکیم وحدت) برای اهل قلم و سیاست نامی آشناست. روزنامه نگاری شجاع و اخلاق مدار و روشنفکری مومن و میهن دوست. مسلما انسانی با دانش و تخصص و ویژگیهای شخصیتی زید آبادی هر جای دیگر دنیا که بود، قدر می دید و بر صدر می نشست اما در کشوری که نخبه کشی و خرد ستیزی بخشی از فرهنگ سیاسی حاکم بر آن است، دکتر احمد زیدآبادی نه تنها به زندان می افتد بلکه در میان بهت و حیرت محافل حقوقی و سیاسی حکم به تبعید و سلب حقوق سیاسی وی نیز داده می شود. این حکم بار دیگر فقدان حداقلی از حقوق و آزادیهای سیاسی و مدنی را به همگان خاطرنشان کرد."

سازمان دانش آموختگان همچنین دفاع قاطعانه و همه جانبه از دبیرکل دربندش را وظیفه خود دانسته و تاکید کرده است: "سازمان دانش آموختگان ایران اسلامی[ادوار تحکیم وحدت] وظیفه خود می داند که با تمام توان و با همه امکانات خود از دبیرکل مظلوم و زندانی خود و دیگر اعضای در بند سازمان دفاع کند و خود را تمام قد در کنار احمد زیدآبادی می داند و حکم علیه او را ظلمی فاحش در حق خود تلقی می کند."

به فرزندان دانشجوی خود بپیوندید

با وجود شدت گرفتن برخوردها و امنیتی تر شدن فضا در دانشگاه ها در آستانه روز دانشجو و از سوی دیگر تهدید تلویحی برخی از مسولان نظامی و انتظامی، جنبش سبز دانشجویی متشکل از زنجیره سبز دانشجویان در تمام دانشگاه های آزاد و دولتی درسراسر کشور، مردم را دعوت به شرکت همزمان در بعد از ظهر 16 آذر در مراسم بزرگداشت روز دانشجو کرد.

به گزارش سایت رویدادجنبش سبز دانشجویی طی بیانیه ای ضمن دعوت از مردم سراسر کشور برای حضور گسترده و پرشور در مراسم بزرگداشت روز دانشجو، برنامه های ستاد هماهنگی جنبش دانشجویی را نیز تشریح کرده است.

ستاد هماهنگی جنبش دانشجویی در این بیانیه اعلام کرده: "مراسم سخنرانی شخصیت های سیاسی در هر دانشگاه بزودی اعلام می شود. درصورت عدم امکان دعوت سخنران، دانشجویان سبز هردانشگاه با ابتکارخود مراسم را برگزار می کنند."

دراین بیانیه ضمن تاکید بر نفی هر گونه خشونت در اعتراضات مسالمت جویانه، آمده است: "ازتمام مردم درهمه شهرها دعوت می شود که با پیوستن به فرزندان دانشجوی خود درمراسم امسال دردانشگاه ها، آنان را تنها نگذارند ودرصورتی که کودتاچیان از ورود آنان به محوطه دانشگاه ها ممانعت به عمل آوردند با تجمع اتومبیل دراطراف دانشگاه ها وایجاد ترافیک، تردد.سرکوب گران را با اشکال مواجه سازند وبه این ترتیب دانشجویان را یاری دهند."

در ادامه این بیانیه آمده است: "دانشجویان مراقب هستند که به دام حکومت برای خشونت ورزی نیفتند، اما اگرمزدوران بخواهند به صحن دانشگاه وارد شده و حمله کنند، سد کردن راه آنان و یا بررسی راه های گریز و پخش شدن درسطح شهر از واجبات است."

در پایان این بیانیه می خوانیم: "امسال دانشجویان غیرازبرگزاری مراسم درسطح کشور و دعوت ازاقشار مختلف مردم بخصوص دانش آموزان برای پیوستن به آنان، اولین گام را نیزدردعوت ازنیروهای مسلح برای پیوستن به ملت برمی دارند. این امریکی ازمقدمات شرکت عموم مردم درمراسم سراسری محرم امسال خواهد بود."

اعتراضات وبرخورد کمیته های انضباطی

با وجود گسترش برخوردهای امنیتی و قضایی با فعالان دانشجویی، طی چند روز گذشته اعتراضات دانشجویی در دانشگاه تهران ادامه داشت و همزمان کمیته های انضباطی در دانشگاه تربیت معلم و دانشگاه پیام نور مشهد، برای شمار زیادی از دانشجویان احمام سنگین انضباطی صادر کردند.

بعد از ظهر روز گذشته دانشگاه تهران شاهد اعتراض دانشجویان این دانشگاه به تداوم بازداشت شماری از فعالان دانشجویی از جمله احسان دولت شاه، البرز زاهدی و مهرداد بزرگ بود. به نوشته خبرنامه امیر کبیر دانشجویان تجمع مسالمت جویانه خود را در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران برگزار کردند. دانشجویان معترض با در دست داشتن تصاویری از دانشجویان دربند و سردادن شعارهایی در حمایت از همکلاسی های دربند خود خواستار آزادی هر چه سریع تر آنان شدند.

همین منبع دانشجویی در گزارشی دیگر خبر از احضار دستکم بیست تن از دانشجویان دانشگاه تربیت معلم تهران که اعضای انجمن اسلامی این دانشگاه را نیز در برمی گیرد، داد. علت احضار این دانشجویان به کمیته انضباطی، اعتراض آنان به حضور دو هفته پیش صفار هرندی وزیر سابق فرهنگ و ارشاد اعلام شده است. از آغاز سال تحصیلی تاکنون حداقل پنجاه دانشجوی دانشگاه تربیت معلم تهران به دلیل شرکت در تجمعات مسالمت جویانه این دانشگاه علیه دولت کودتا، به کمیته انصباطی احضار و بااحکام سنگین انضباطی روبرو شده اند.

در گزارشی مشابه، اخبار حاکی از صدور حکم محرومیت از تحصیل برای دوازده تن از دانشجویان دانشگاه پیام نور مشهد است. علت برخورد با دانشجویان مشهدی اعتراض آنان به حضور هفته گذشته حمید رسایی نماینده حامی دولت کودتا در این دانشگاه ذکر شده است؛ در بین افرادی كه شامل حكم منع از تحصیل به مدت دو نیم‌سال شده اند اسامی دبیر تشکیلات و دبیر كمیته سیاسی انجمن اسلامی این دانشگاه به همراه 4 تن از اعضای فعال این تشكل به چشم می خورد.

پدرم از زندگی بریده، رهایش کنید

در مورد وضعیت سیامک پورزند، روزنامه نگار 78 ساله ایرانی که به گفته خانواده اش "از هفته گذشته حاضر به خوردن غذا نشده و ارتباط تلفنی با خانواده و دوستانش را نیز قطع کرده" با دختر وی مصاحبه کرده ایم. پورزند، از 15 روز پیش به علت وخامت وضع روحی و جسمی در بیمارستان طوس بستری شده؛هر چند او خود گفته است: "بیمار جسمی نیستم روانم را بیمار کرده اند." به همین دلیل است که لیلی پورزند می گوید:"پدرم برای جمهوری اسلامی خطری ندارد، به او اجازه خروج بدهید."

سیامک پورزند، 30 مهرماه نیز در بیمارستان ایران مهر بستری اما بعد از چند روز مرخص شده بود. همان موقع لیلی پورزند به "روز" گفت: "ترخیص پدرش از بیمارستان نه به دلیل بهبودی حال او، بلکه به اين معناست که کار بيشتری نمی‌توان انجام داد."

اما با وخیم شدن وضع پورزند، لیلی به "روز" می گوید: بعد از گزارش قبلی که حدود یک ماه پیش شما از وضعیت پدرم منتشر کردید، پدر از بیمارستان ایران مهر مرخص شد و تحت درمان های جدید قرار گرفت اما داروها چندان اثر نکرد؛ علت هم، تنهایی مطلق و وضع روحی بسیار آشفته اوست؛بخصوص اینکه او از پذیرش داروها که باید دقیق و سر ساعت مصرف شود، امتناع می کند.

خانم پورزند که حقوقدان و مقیم کانادا است، می افزاید: "پدرم استرس شدیدی داشت و پای تلفن خیلی بی قراری میکرد و ما نمیدانستیم باید چکار کنیم تا اینکه دو هفته پیش با وخیم تر شدن حالش، به کلینیک و از آنجا به بیمارستان طوس منتقل شده است".

وی با بیان اینکه بیمارستان طوس، بخش اعصاب و روان ندارد، می گوید: "پدرم ترجیح میدهد که در این بیمارستان باشد چون پزشکان و دوستان ما آنجا هستند و خیلی کمک می کنند اما متاسفانه این کمک ها هیچ تاثیری نداشته و پدر از هفته پیش اصلا غذا نمیخورد و از 5 روز پیش ارتباط تلفنی خود را با اعضای خانواده قطع کرده است و هر چقدر که التماس می کنیم فقط می گوید نمی توانم حرف بزنم و قطع می کند".

به گفته لیلی پورزند "پدرش از پذیرش و ملاقات دوستان و آشنایان هم امتناع می کند و این نشاندهنده این است که این روزنامه نگار، دست رد به زندگی می زند و دست از زندگی شسته است".

دختر سیامک پورزند می گوید: "دکتر معالج پدرم تلاش می کند او به یک کلینیک خصوصی اعصاب منتقل شود اما متاسفانه او هنوز این آمادگی را ندارد و نه ما و نه دکتر پدرم نمی توانیم پیش بینی کنیم که چه پیش خواهد آمد".

خانم پورزند که خواستار صدور اجازه خروج از کشور برای پدرش است، می گوید: "با اوضاعی که پدرم دارد بعید به نظر می آید که بتوانیم اجازه پرواز برای او بگیریم اما ممکن است اگر به او اجازه خروج بدهند و پاسپورتش را بدهند از نظر روحی خیلی بهتر شود و خواست ما این است که بگذارند از کشور خارج شود و مدتی با بچه ها و خانواده اش باشد".

وی با بیان اینکه آقای پورزند، دست رد به همه چیز می زند، می افزاید: "تنها امیدی که ممکن است پدرم را برای چند صباحی به زندگی امیدوار کند اجازه خروج از کشور و دیدار با خانواده اش است؛ پدر من با این وضعیت هیچ خطری برای جمهوری اسلامی ندارد که اجازه خروج به او نمی دهند".

به گفته لیلی پورزند، پزشکان معالج آقای پورزند توصیه کرده اند کسانی که دوست دارند به دیدار وی بروند حتی اگر او امتناع کند و یا حاضر به ملاقات نشود، این کار را انجام دهند، زیرا حضور مردم و دوستان در بهتر شدن روحیه این روزنامه نگار بسیار موثر است.

روح یا جسم

از سوی دیگر یکی از خوانندگان "روز" با ارسال ایمیلی ضمن خبر دادن از بستری شدن سیامک پورزند در بیمارستان طوس و دیدارش با این روزنامه نگار نوشته است: آقای پورزند گفت "من مريض جسمي نيستم، مرا از نظر رواني بيمار كرده اند".

او در ادامه با بیان اینکه سیامک پورزند زیر سرم است و غیر از آب چیزی نمی خورد، از وخامت وضع روحی و جسمی این روزنامه نگار خبر داده و نوشته است: "آقاي پورزند واقعا مشكل جسمي جدي ندارد ولي به شدت از افسردگي رنج مي برد. به گفته خود او بعد از انتخابات شرايط روحي اش بسیار بدتر شده است، چون اكثر دوستاني كه با آنها روزگار خوشي داشت يا زنداني شدند يا از ايران رفتند و او از اينكه آنها نيستند بسيار متاثر است.او واقعا تنهاست و نياز به محبت دارد؛علاوه براین او از هر چیزی به شدت وحشت دارد. ترس عجيبي در وجودش مي بينم. او شديدا دل تنگ خانواده و دوستان است".

سیامک پورزند از هفت سال پیش اسیر دستگاه های مافیائی امنیتی است؛ او را گاهی به علت وخامت وضعیت جسمی به خانه می فرستند و بعد از مدتی باز دستگیرش می کنند.

مهرانگیز کار، همسر سیامک پورزند و بنفشه و آزاده، دو دختر این روزنامه نگار مقیم امریکا هستند و لیلی پورزند، دختر دیگر وی مقیم کاناداست. آنها بارها از مسولان جمهوری اسلامی تقاضای امان نامه کرده اند تا نزد پدر خود بروند اما تاکنون پاسخی به آنها داده نشده است.

لیلی پورزند در این زمینه پیش تر به "روز" گفته بود: "چه در زمان ریاست جمهوری آقای خاتمی و چه در 4 سال گذشته ما بارها به صورت مستقیم و غیر مستقیم به ارگان ها و افراد مختلف نامه نوشته و خواسته ایم حتی به صورت لفظی به ما امان نامه بدهند تا پیش پدرمان برویم و از او پرستاری کنیم. حتی مادرم شخصا به محمود احمدی نژاد نامه نوشت و این درخواست را کرد اما تاکنون هیچ جوابی به ما نداده اند؛ برگشتن هر یک از ما به ایران هم مصادف با رفتن به ناکجا آباد است و خانواده ما واقعا توان ضربه ای دیگر را ندارد. مادرم زندان رفت و دچار سرطان شد، پدرم را هم به این وضع دچار کرده اند".

وی در همین ارتباط به سفر آزاده، دختر کوچک آقای پورزند به ایران اشاره کرده و گفته بود: "آزاده وقتی از ایران خارج شد فقط 16 سال داشت و هیچ وقت وارد مسائل سیاسی و حقوق بشری نشده و فقط مشغول تحصیل بود. وقتی پدر را از زندان و بیمارستان به منزل منتقل کردند او به ایران رفت تا در کنار پدر باشد البته همان موقع نیز که آقای خاتمی، رئیس جمهور بودند ما از طریق برخی رایزنی ها توانستیم به قولی برای آزاده امان نامه بگیریم و به ما گفته بودند که فقط با این شرط اجازه ورود آزاده را میدهند که ظرف ده روز ایران را ترک کند و آزاده نیز به ایران رفت اما متاسفانه او را که 19 سال بیشتر نداشت تحت بازجویی و آزار قرار داده بودند؛ جالب این است که ما در خارج از کشور، خیلی با مفهوم کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان آشنا نبودیم اما آزاده را در حراست این کانون ساعت ها تحت بازجویی های خصوصی قرار داده بودند و آزاده می گفت امیدی به بازگشت نداشته است".

خانم پورزند تصریح کرده بود: "پدرم سالهاست که فعالیت های معمول اجتماعی خویش را کنار گذاشته و همه درها را به روی خود بسته است به این خاطر که بتواند صدای فرزندانش را بشنود و در کنارهمسر و فرزندانش باشد اما دستگاههای قضایی و امنیتی تاکنون چنین اجازه ای نداده اند. ما حاضریم هر شرطی راکه می گویند بپذیریم تا پدرمان را تحویل بگیریم".