hamid reza baratiyanجنبش به امید ایرانی آزاد... ما زنده بر آنیم که آرام نگیریم . موجیم که آرامش ما عدم ماست پيام سروش...كه هر هفته اخبار مهم داخلى و خارجى كشور عزيزمان ايران را به همراه تصوير و فيلم به صمع و نظر شما ايران داخل و خارج از ايران ميرساند با پاكى كلام و حفظ آزادى بيان همبستگی بزرگ وبلاگ نویسان با دانشجویان در بند دانشگاه
جنبش به امید ایرانی آزاد... ما زنده بر آنیم که آرام نگیریم . موجیم که آرامش ما عدم ماست پيام سروش...كه هر هفته اخبار مهم داخلى و خارجى كشور عزيزمان ايران را به همراه تصوير و فيلم به صمع و نظر شما ايران داخل و خارج از ايران ميرساند با پاكى كلام و حفظ آزادى بيان همبستگی بزرگ وبلاگ نویسان با دانشجویان در بند دانشگاه
به گزارش منابع خبری ایران الیاس نادران نماینده مجلس شورای اسلامی می گوید که محمد رضا رحیمی معاون اول محمود احمدی نژاد "یک مفسد مالی" مانند شهرام جزایری است که نمی تواند "پرچم دار مبارزه با مفاسد اقتصادی باشد."
آقای نادران که قبلا در کنار چند نماینده دیگر مجلس اتهام "جعل مدرک" و "دریافت حقوق با ارایه مدارک تقلبی"را به آقای رحیمی وارد کرده بود گفت: "اسناد مختلفی به دست آمده كه برای تعيين عدم صلاحيت مالی و مديريتی رحيمی كفايت میكند."
آقای رحیمی قبلا با رد این اتهامات گفته است که به خاطر این اتهامات از الیاس نادران، علیرضا زاکانی و احمد توکلی به کمیسیون اصل نود مجلس شکایت کرده اما آقای نادران می گوید چنین شکایتی را ندیده است.
با این حال آقای نادران افزود: "... اما از آن استقبال میكنم و خوشحال میشوم كه بدانم مورد شكايت ايشان چيست تا اگر ايرادی در من است آن را اصلاح كنم."
وی ادعا کرد که برای پرهیز از "آسیب رساندن به دولت و شخص رئیس جمهور" تاکنون شواهد علیه آقای رحیمی را علنی نکرده است اما گفت: "اما اگر کار به محاکم قضایی بکشد و حکمی صادر شود همه از جمله آقای احمدی نژاد باید پاسخگو باشند."
آقای نادران قبلا تهدید کرده است که اگر کمیسیون اصل نود به شکایتش رسیدگی نکند، آن را در دستگاه قضایی پیگیری خواهد کرد.
شهرام جزایری که آقای نادران محمد رضا رحیمی را با او مقایسه کرده است یکی از بزرگترین "مفسدان" اقتصادی ایران در چند دهه اخیر قلمداد می شود که در جريان محاکمه اش اعتراف کرد به تعداد زيادی از مقامات دولتی و قانونگذاران ايرانی از جناحهای مختلف سياسی مبالغی پرداخته و با اين روش در مدت کوتاهی به ثروت هنگفتی دست يافته است. او خرداد ماه سال 1387 به 11 سال حبس تعزیری محکوم شد.
از حدود دو سال پیش که بحث مدرک جعلی علی کردان، وزیر سابق کشور ایران در مجلس مطرح شد، بحث هایی هم درباره تقلبی بودن مدرک آقای رحیمی که آن زمان معاون حقوقی و پارلمانی رئیس جمهور بود، به میان آمد که اخیرا با انتصاب آقای رحیمی به معاون اولی بار دیگر اوج گرفت.
محمدرضا رحیمی متولد کردستان در دوره دوم ریاست جمهوری اکبر هاشمی رفسنجانی در سال ۱۳۷۲ استاندار کردستان شد که با روی کار آمدن محمد خاتمی در سال ۱۳۷۶ عبدالله رمضان زاده جایگزین او در استانداری کردستان شد.
سپاه پاسداران از مردم خواسته تنها علیه آمریکا شعار دهند
سپاه پاسداران ایران در مورد نحوه مناسب برگزاری راهپیمایی روز 13 آبان بیانیه ای صادر کرده است.
در این بیانیه که در سایت خبری سپاه پاسداران انتشار یافته ضمن بازگویی سوابق مراسم روز 13 آبان، که جمهوری اسلامی آن را روز دانش آموز و روز ملی مبارزه با استکبار نامگذاری کرده، از مردم دعوت شده است تا به طور گسترده در این راهپیمایی شرکت کنند و تنها علیه آمریکا شعار بدهند.
در این بیانیه آمده است که آمریکا در خلال سی سال گذشته در رابطه با ایران پی در پی شکست خورده و در نتیجه، جمهوری اسلامی به "موتور محرکه و الگوی نافذ و جامعی برای شکل گیری نهضت بیداری جهانی" مبدل شده است.
سپاه پاسداران در بیانیه خود تاکید می کند که سیاست ایالات متحده نسبت به جمهوری اسلامی مانند گذشته است و اظهارات مقامات آمریکایی در مورد تغییر سیاست این کشور را "در سطح ادبیات رایج و فریبنده سیاسی و گفتمان های بدون پشتوانه و صداقت رسانه ای" توصیف کرده است.
این بیانیه نتیجه می گیرد که آمریکا همچنان "دشمن شماره یک ایران اسلامی" به شمار می رود و از مردم می خواهد تا، با پیروی از دستورات آیت الله روح الله خمینی و آیت الله علی خامنه ای، آمریکا را همچنان دشمن خود بدانند.
سپاه پاسداران در پایان بیانیه خود ضمن دعوت از قشرهای مختلف مردم، به خصوص جوانان، برای شرکت گسترده در مراسم روز 13 آبان به منظور تجدید میثاق با آرمان های آیت الله خمینی و بیعت مجدد با آیت الله خامنه ای، بر "هشیاری آنان نسبت به احتمال شیطنت و فتنه انگیزی ایادی دشمن و عده ای غافل و فریب خورده در این همایش عظیم استکبار ستیزی" تاکید می نهد.
بیانیه سپاه پاسداران با متهم ساختن آمریکا به راه اندازی "جنگ نرم علیه ایران" ابراز اطمینان می کند که این جنگ نیز مانند جنگ هشت ساله علیه عراق با پیروزی جمهوری اسلامی خاتمه خواهد یافت.
هشدار علیه تجمع معترضان
سپاه پاسداران در پایان بیانیه خود هشدار می دهد که مردم ایران "به هیچ جریانی اجازه نخواهد داد با طرح شعارها و مسایل انحرافی و دروغین، به اراده راسخ و عزم پولادین آنان خدشه ای وارد سازد."
همچنین، گزارش شده است که سرتیپ پاسدار احمد رضا رادان، جانشین فرمانده نیروی انتظامی، گفته است افرادی که مردم را به تجمع غیرقانونی تشویق می کنند باید پاسخگو باشند.
تجمعهای بعد از انتخابات با برخورد خشونت آمیز مواجه بوده است
به گزارش خبرگزاری مهر، آقای رادان گفته است "رسما اعلام می کنیم کسانی که قصد تجمع غیرقانونی دارند و افرادی که مردم و جوانان را با فریب، دعوت و تشویق به تجمع غیرقانونی کنند باید پاسخگو باشند.
در خبری دیگر در همین مورد، سرلشکر پاسدار یحیی رحیم صفوی، فرمانده پیشین سپاه پاسداران و مشاور آیت الله خامنه ای نیز در مورد تظاهرات روز 13 آبان هشدار داده و گفته است که ممکن است کسانی بخواهند در این روز "فتنه گری کنند" و از مردم خواسته است تا "صف خود را از فتنه گران جدا کنند."
این فرمانده سابق سپاه در اشاره ای تلویحی به مقامات ارشد سابق جمهوری اسلامی که به نتیجه انتخابات اخیر ریاست جمهوری معترض هستند گفته است "عده که بعضا در زمان امام [روح الله خمینی] مسئولیت هایی داشتند ولی امروز در مقابل قانون، انقلاب، دولت و رهبری ایستاده اند جایگاهی در بین ملت ما ندارند."
بیانیه سپاه پاسداران و هشدار برخی از مقامات و نهادهای امنیتی در حالی انتشار می یابد که برخی وبسایت ها به نقل از معترضان به نتیجه مناقشه برانگیز انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری و نحوه برخورد خشونت آمیز دولت با اعتراضات گفته اند که از راهپیمایی 13 آبان، که تجمعی قانونی است، به منظور ابراز نظر خود استفاده خواهند کرد.
از زمان اعلام نتیجه انتخابات، دولت از صدور مجوز تجمع به معترضان خودداری ورزیده اند و در نتیجه، آنان برای این منظور، از اجتماعاتی که توسط حکومت بر پا می شود استفاده کرده اند.
شعارهای اعتراضی در تظاهرات دولتی
در این زمینه می توان به یک مورد مراسم نماز جمعه و راهپیمایی جمعه آخر ماه رمضان، موسوم به روز قدس، اشاره کرد که اگرچه توسط حکومت راه اندازی شده بود اما در جریان آن، دهها هزارتن از مخالفان دولت در تظاهراتی موازی، شعارهای رایج حکومتی را نادیده گرفتند و به دادن شعارهای مورد نظر خود پرداختند.
از جمله شعارهای روز قدس ابراز مخالفت با دولت های روسیه و چین به دلیل حمایت از دولت محمود احمدی نژاد و تاکید بر اولویت مسایل ایران بود که با ابراز نارضایتی و خشم برخی از مقامات و رسانه های طرفدار دولت مواجه شد و حتی آیت الله خامنه ای مواجه شد.
سپاه پاسداران علیه تظاهرات موازی روز قدس هشدار داده بود
در آستانه روز قدس سپاه پاسداران با صدور بیانیه ای، به تظاهرکنندگان مخالف دولت علیه حضور در آن راهپیمایی هشدار داده و معترضان را به خشونت تهدید کرده بود هرچند این اقدام مانع از حضور گروهی از معترضان در تظاهرات مخالف دولت نشد.
در خلال هفته های اخیر نیز برخی مقامات حکومتی نیز در این مورد اظهار نظر کرده اند و از جمله احمد جنتی، یکی از امامان جمعه موقت تهران، در خطبه های نماز جمعه روز 16 اکتبر در مورد شرکت مخالفان دولت در راهپیمایی 13 آبان هشدار داد و اخیرا فرمانده سپاه سیدالشهدای استان تهران نیز گفت که "کانون فتنه اعلام کرده که در روز 13 آبان شیطنت هایی خواهد داشت."
همزمان، میرحسین موسوی مهدی کروبی و همچنین مجمع روحانیون مبارز با صدور بیانیه هایی خواستار حضور مردم در راهپیمایی 13 آبان شده اند.
آقای موسوی در بیانیه خود نسبت به خدشه دار شدن مصالح ملی ابراز نگرانی کرده و وبسایت تغییر - متعلق به حزب اعتماد ملی، گفته است که آقای کروبی در راهپیمایی روز 13 آبان شرکت می کند.
همچنین آیت الله یوسف صانعی، از مراجع تقلید شیعه در قم، با صدور بیانیه ای ضمن بزرگداشت روز 13 آبان، استبداد حکومت ها را زمینه ساز بهره برداری قدرت های استعماری دانسته و استعمار و استبداد را دو روی یک سکه توصیف کرده است.
هیات نظارت بر مطبوعات ایران امتیاز روزنامه اقتصادی سرمایه را لغو کرده است.
معاونت مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با انتشار اطلاعیه اعلام کرده که هیات نظارت بر مطبوعات با استناد به ماده 11 قانون مطبوعات امتیاز روزنامه سرمایه را لغو کرده است.
علت لغو امتیاز "تخلفات مکرر از مفاد ماده 9 قانون مطبوعات" اعلام شده است.
تبصره ماده 9 مربوط به شرایطی است که صاحب امتیاز نشریه باید برای گرفتن امتیاز داشته باشد و در تبصره ماده یازده نیز آمده "در صورتی که صاحب پروانه یکی از شرایط مقرر در ماده 9 را فاقد شود به تشخیص هیات نظارت بر مطبوعات در ماده 10 و با رعایت تبصره های آن پروانه نشریه لغو می شود."
معاونت مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی همچنین اعلام کرده که روزنامه سرمایه علاه بر این در زمینه ای خارج از زمینه مصوب خود (به عنوان نشریه ای تخصصی با زمینه علوم انسانی و روش آموزشی و پژوهشی) منتشر می شد و این روزنامه بدون دریافت مجوز از هیات نظارت "قطع و روش نشریه" را تغییر داده بود.
صاحب امتیاز و مدیر مسئول روزنامه سرمایه حسین عبده تبریزی دبیرکل سابق بورس است.
در سالهای گذشته امتیاز بیشتر نشریات از سوی دادگاه مطبوعات به خصوص سعید مرتضوی دادستان سابق تهران لغو شد اما در چهار سال گذشته این کار از قوه قضائیه به هیات نظارت بر مطبوعات منتقل شده و این هیات امتیاز نشریات را لغو می کند.
در هیات نظارت بر مطبوعات نمایندگانی از وزارتخانه های فرهنگ و ارشاد و علوم، مجلس، حوزه علمیه، شورای عالی انقلاب فرهنگی و مدیران مسئول مطبوعات عضویت دارند.
یک ماه پیش نیز هیات نظارت بر مطبوعات امتیاز روزنامه های فرهنگی آشتی و آرمان را لغو کرده بود.
توقیف روزنامه سرمایه در حالی اتفاق افتاده است که مدتی پیش انجمن دفاع از آزادی مطبوعات با انتشار بیانیه ای با ابراز نگرانی نسبت به وضعیت روزنامه نگاران ایرانی نسبت به" ادامه بازداشت و تهدید روزنامهنگاران و اعمال فشارهای گوناگون بر مطبوعات منتقد " اعتراض کرده بود.
در این بیانیه به احضارها و تهدیدهای مستقیم و غیر مستقیم اهالی مطبوعات توسط نهادهای امنیتی اشاره و از مسئولان خواسته شده بود از اعمال این گونه فشارها بپرهیزند و همه روزنامه نگاران و صاحب نظران بازداشت شده را بدون قید و شرط آزاد کنند.
وزارت آموزش پرورش ایران تصمیم گرفته تا در تمامی مدارس کشور یک روحانی مستقر شود تا علاوه بر برگزاری نماز جماعت، به سئوالات و شبهات دانش آموزان پاسخ دهند. علی اصغر یزدانی معاون پرورشی وزارت آموزش و پروش به خبرگزاری دانشجویان گفته است که: "در حال تعریف استقرار دائمی روحانیون در مدارس هستیم تا بتوانیم ساز و کار آنها را به طور دقیق و مشخص تعریف کنیم." این اولین بار است که وزارت آموزش و پرورش تصمیم گرفته تا روحانی در مدارس مستقر کند. پیش از این گاهی به صورت موردی در جشن های مذهبی و عزاداری ها روحانیون در مدارس حضور پیدا می کردند و در برخی مواقع نیز به عنوان پیشنماز فعالیت داشتند. البته در برخی مناطق روحانیون تدریس کتابهای دینی در مدارس را برعهده داشتند ولی به نظر می رسد اکنون قرار است همواره یک روحانی که پرسشها و شبهات دانش آموزان پاسخ می دهد، به عنوان عضو ثابت نظیر مدیر و ناظم مدرسه فعالیت کند. به گفته آقای یزدانی، "به تناسب نیاز هر استان، منطقه و مدرسه، از روحانیون توانمند و کارآمد برای همکاری با آموزش و پرورش استفاده خواهد شد." در وزارت آموزش و پرورش ستادی به نام "ستاد همکاری های وزارت آموزش و پرورش و حوزه علمیه" ایجاد شده و این ستاد طرح استقرار دائمی روحانیون در مدارس را تهیه کرده و قرار است به زودی اجرای آن آغاز شود.
مردم ما امروز رهبرانند و این همان آرزوی بزرگی است که امام برای آنان داشت. سیزدهم آبان، این سبزترین روز سال دوباره از راه میرسد. آیا امروز قابلتصور است که حرکت مردم خاموش شود؟ اگر اینگونه باشد دستاوردهای چهل و پنج سال تاریخ معاصر خود را از دست دادهایم، و اگر چنین نباشد این نشانهای از ریشههای انقلابی ماست .ما به اتکای این ریشههاست که سبز شدهایم. حرکت ما از واگذار کردن اسلام به جبهه خرافهپرستان و سپردن انقلاب به دست نااهلان و نامحرمان، از ناچیز شمردن میراث و میوه مبارزات یکصدساله مردم ایران و جایگزین کردن آن با تصوراتی گنگ، و از جدایی و بیگانگی نسبت به ریشههای تاریخیاش نفع نمیبرد.
این روزها هر نگاهی که به نگاهی میافتد از پیروزی میپرسد. کی به آن میرسیم؟ همین که خواستهای در جامعه متولد میشود دیگر هیچ کس قادر نیست از برآورده شدن آن ممانعت کند. راه سبز ما یک مسیر عقلانی است و این یک بشارت است، زیرا نشان میدهد که ما تا انتها بر سر خواستههای خود مستحکم خواهیم ایستاد. اگر دچار تندروی و رفتارهای افراطی بودیم شک نکنید که با دستانی خالی از نیمۀ راه باز میگشتیم، زیرا افراط راه را برای تفریط باز میکند. اگر برای قبول این حقیقت به مثال نیاز دارید به سیاست خارجی دولتمردان بنگرید. همان وقتی که آنان مناسبات بینالمللی کشور را به اغراض تبلیغاتی آلوده کردند و از خردورزی و متانت کناره گرفتند میشد حدس زد که به زودی مصالح بلندمدت مردم را به هیچ معامله خواهند کرد. شانزده سال پیش از این تهیه سوخت برای تاسیسات هستهای تهران امری بود که نه مسئولان و نه رسانهها انجام آن را یک خبر مهم تلقی نمیکردند. امروز قسمت اعظم محصول فعالیتهای هستهای کشور، که این همه جاروجنجال به خود دیده و چندین تحریم برای ملت به همراه آورده است، گویا باید برای تامین همین نیاز ساده تحویل کشورهای دیگر شود، شاید بعدها لطف کنند و اندکی سوخت در اختیار ما بگذارند. آیا این یک پیروزی است؟ یا یک تقلب آشکار، که چنین تسلیمی فتحالمبین نامیده شود؟
دولتمردان نه مشکلات جهان را حل کردند و نه بر حقوق تردیدناپذیر ملت خود تاکید نمودند، که با گشادهدستی از این حقوق عقب نشستند. آنها نشان دادند که حتی در تسلیم شدن و کرنش کردن افراط گرند. حتی اگر با تلاش دلسوزان از واگذاری دستاوردهای کشور در زمینه انرژی صلحآمیز هستهای جلوگیری شود از عواقب افراط و تفریطهای دولتمردان ایمن نشدهایم، زیرا رفتارهای آنان زمینه را برای اجماع بین المللی جهت اعمال تحریمها و فشارهای بیشتر به ملت ما فراهم کرده است.
چیزی که ما میتوانیم از این ماجرا بیاموزیم آن است که خود دچار افراط نشویم. دیر یا زود – بلکه به امید خدا بسیار زود – مخالفان مردم صحنه را ترک میکنند.
بیانیه شماره 14 میر حسین موسوی روز گذشته منتشر شد و انعکاس وسیع یافت. متن این بیانیه بشرح زیر است:
بسم الله الرحمن الرحیم
در تاریخ معاصر ما سیزدهم آبان یادآور سه حادثه است. در نخستین از این رویدادها امام خمینی از ایران تبعید شد و نهضت در فترتی سیزده ساله فرورفت.رژیم شاه پس از به دست آوردن چنین نتیجهای باید خود را شماتت کرده باشد که چرا این راه حل ساده را پیش از آن به کار نبست. یک قیام بود و یک امام که وقتی از صحنه دور شد دیگر چیزی از شور تحولخواهی باقی نماند. آیا به راستی امام خمینی در حرکتی که آغاز کرد تنها بود؟ هرگز چنین نبود، زیرا هرگز چنین نیست که یک فرد بتواند به تنهایی در صحنه جامعه تحولات نمایان ایجاد کند. پیروان او بسیار بودند، اما آنان شبیه به یارانی نبودند که سالها بعد پیرامونش را گرفتند، آن زمانی که گفت «رهبر ما آن طفل سیزده ساله است …»
دومین سیزدهم آبان روز رهبران سیزده ساله است؛ دانشآموزانی که برای تظاهرات در محوطه دانشگاه تهران گرد آمده بودند و مورد یکی از سبعانهترین کشتارها قرار گرفتند. تجربه رژیم از حوادث دهه چهل بود که موجب چنین حرکات خونینی شد. تصور بر آن بود که اگر با همان قاطعیت گذشته عمل کنند از نو به همان نتایج خیرهکننده دست مییابند، حال آن که زمینه اجتماعی کاملا تغییر کرده بود؛ زمین تغییر کرده بود و زمان تغییر کرده بود و مهمتر از آن جان انسانها تغییر کرده بود. دیگر حکومت شاهنشاهی با یک امام تنها روبرو نبود. این بار کسانی گرد او جمع شده بودند که شاید به اندازه پدرانشان او را نمیشناختند یا سخنانش را نشنیده بودند، اما به اندازه امام خود شور در سینه داشتند؛ آنها همچون پدرانشان برای به راه افتادن لازم نبود که پیدرپی شماتت شوند.
درباره سومین سیزده آبان بسیار گفته شده است، تا جایی که بعید است کمترین اطلاعی از آن ماجرا ناگفته مانده باشد؛ از جمله آن که در این رویداد امام از دانشجویان مسلمان پیروی کرد. ظاهرا این دانشجویان بودند که خود را پیرو خط امام میخواندند، اما در واقع این امام بود که حرکت آنان را دنبال نمود. قطعا هیچیک از رهبران و فرماندهان انقلاب در شکل دادن به آنچه در این روز اتفاق افتاد نقشی نداشت. حتی خود دانشجویان تصور میکردند بعد از چند روز حادثه تمام میشود و به خانههایشان باز میگردند. ولی امام این رویداد را پیگیری کرد و آن را انقلابی بزرگتر از انقلاب اول نامید. تنها امامی که درد یک سکوت سیزده ساله را چشیده باشد میداند که جامعهای شکلیافته از چوبهای فرمانبر و خشک از خود جوششی ندارد و حیات پاکیزهای ندارد. او مردم را رهبر میپسندید، زیرا میدانست که گذر از یک گردنه تاریخ برای سعادت هیچ ملتی کافی نیست. آنان باید از چنان خودانگیختگی و بصیرتی برخوردار شوند که در هر عصری و نسلی بتوانند راه را از بیراهه بشناسند و بپیمایند. مردم ما امروز رهبرانند و این همان آرزوی بزرگی است که امام برای آنان داشت. او ما را دعوت کرد به سوی آن چیزی که ما را زنده میکرد.
آنک سیزدهم آبان، این سبزترین روز سال دوباره از راه میرسد. آیا امروز قابلتصور است که حرکت مردم بر اثر بازداشته شدن همراهی از همراهی خاموش شود؟ اگر اینگونه باشد دستاوردهای چهل و پنج سال تاریخ معاصر خود را از دست دادهایم، و اگر چنین نباشد این نشانهای از ریشههای انقلابی ماست. ما به اتکای این ریشههاست که سبز شدهایم، ریشههایی که اگر از آنها دور شویم به همان چیزی تنزل خواهیم کرد که مخالفان مردم آرزو میکنند. به این خاطر است که جا دارد با هر تلاش افراطی در این جهت برخوردی احتیاط آمیز داشته باشیم.
حرکت ما از واگذار کردن اسلام به جبهه خرافهپرستان و سپردن انقلاب به دست نااهلان و نامحرمان، از ناچیز شمردن میراث و میوه مبارزات یکصدساله مردم ایران و جایگزین کردن آن با تصوراتی گنگ، و از جدایی و بیگانگی نسبت به ریشههای تاریخیاش نفع نمیبرد، و اگر برخی دولتهای بیگانه بر ترویج چنین تمایلاتی اصرار دارند شاید در این کار سودی ملاحظه میکنند. آنها اگر لازم باشد با وجدانی آرام بر سر جنبش امروز ایرانیان پشت میز معامله مینشینند و به همان مقدار آزادی و توسعه سیاسی که در کشورهای همسایه وجود دارد برای ملت ما قناعت میکنند و در این قناعت قابل سرزنش نیستند. این ما هستیم که اگر مصالح خود را به درستی تشخیص ندهیم باید ملامت شویم.
این روزها هر نگاهی که به نگاهی میافتد از پیروزی میپرسد. کی به آن میرسیم؟ چه چیز ما را به آن میرساند؟ کدام قدم و اقدام آن را به پیش میاندازد؟ و چه چیز آن را کمال میبخشد؟ تمامی وجود ما دعا و سوال است و وعده خداوند که فرمود هر آنچه مسئلت کنیم مقداری از آن را اجابت خواهد کرد. و آتاکم من کل ما سالتموه. (و از هرآنچه از او خواستید به شما داد). همین که خواستهای در جامعه متولد میشود دیگر هیچ کس قادر نیست از برآورده شدن آن ممانعت کند و دولتها تنها میتوانند بر مقادیری چون زمان و میزان و شکل تحقق آن تاثیر بگذارند.
آیا ما هم میتوانیم بر این مقادیر اثر داشته باشیم؟ آری. المعروف بقدر المعرفه؛ انسانها به قدری که بصیرت و آگاهی از خود به نمایش میگذارند در خور نیکوییها قرار میگیرند. کما این که در این چند ماه مردم ما بیش از آن که از رنجهای خود گنج به دست آورده باشند از برکات خردمندی خود بهرهمند شدهاند.
راه سبز ما یک مسیر عقلانی است و این یک بشارت است، زیرا نشان میدهد که ما تا انتها بر سر خواستههای خود مستحکم خواهیم ایستاد. اگر دچار تندروی و رفتارهای افراطی بودیم شک نکنید که با دستانی خالی از نیمۀ راه باز میگشتیم، زیرا افراط راه را برای تفریط باز میکند. اگر برای قبول این حقیقت به مثال نیاز دارید به سیاست خارجی دولتمردان بنگرید. همان وقتی که آنان مناسبات بینالمللی کشور را به اغراض تبلیغاتی آلوده کردند و از خردورزی و متانت کناره گرفتند میشد حدس زد که به زودی مصالح بلندمدت مردم را به هیچ معامله خواهند کرد. شانزده سال پیش از این تهیه سوخت برای تاسیسات هستهای تهران امری بود که نه مسئولان و نه رسانهها انجام آن را یک خبر مهم تلقی نمیکردند. امروز قسمت اعظم محصول فعالیتهای هستهای کشور، که این همه جاروجنجال به خود دیده و چندین تحریم برای ملت به همراه آورده است، گویا باید برای تامین همین نیاز ساده تحویل کشورهای دیگر شود، شاید بعدها لطف کنند و اندکی سوخت در اختیار ما بگذارند. آیا این یک پیروزی است؟ یا یک تقلب آشکار، که چنین تسلیمی فتحالمبین نامیده شود؟
دولتمردان نه مشکلات جهان را حل کردند و نه بر حقوق تردیدناپذیر ملت خود تاکید نمودند، که با گشادهدستی از این حقوق عقب نشستند. آنها نشان دادند که حتی در تسلیم شدن و کرنش کردن افراط گرند. حتی اگر با تلاش دلسوزان از واگذاری دستاوردهای کشور در زمینه انرژی صلحآمیز هستهای جلوگیری شود از عواقب افراط و تفریطهای دولتمردان ایمن نشدهایم، زیرا رفتارهای آنان زمینه را برای اجماع بین المللی جهت اعمال تحریمها و فشارهای بیشتر به ملت ما فراهم کرده است.
چیزی که ما میتوانیم از این ماجرا بیاموزیم آن است که خود دچار افراط نشویم. دیر یا زود – بلکه به امید خدا بسیار زود – مخالفان مردم صحنه را ترک میکنند. آیا آن روز باید کشوری تخریب شده برای ملت باقی بماند؟ آن چیزی که امروز باید نگران آن باشیم مصالح کشور است، زیرا کشور جز صاحبان اصلیاش کسی را ندارد که در این باره ابراز نگرانی کند. ساختن فردا را باید از امروز آغاز کنیم. باید برای فردا چنان مهیا باشیم که اگر همین فردا از راه رسید یکه نخوریم. باید هریک از ما مردم نه فقط نقش پیشوایی که مسئولیت آن را نیز بر عهده خود احساس کنیم.
تاکید بر اجرای بدون تنازل قانون اساسی یک راهبرد کلیدی برای ساختن فرداست. با چنین راهبردی ما در تاریکی قدم نمیگذاریم و میراثهای به جا مانده از مبارزات نسلهای پیشین را به هیچ تقلیل نمیدهیم. و هر آنچه از آرمانها و خواستههایمان که جا بماند با زندگیهای خود آن را به دست میآوریم، زیرا ساختار ظاهری هرگز تمام آن چیزی، بلکه قسمت اصلی آن چیزی نیست که در جامعه واقعیت دارد. بخش اصلی این واقعیت زندگیهای ماست. دستگاه ظاهری میتواند فرزندان انقلاب را همچون تبهکاران دستگیر کند و لباسهای تحقیرآمیز بر قامتشان بپوشاند و مردم میتوانند با نگاهشان از آنان قهرمان بسازند و به آنان افتخار کنند. در این رودررویی کدامیک برندهاند؟ دستگاه ظاهری میتواند آنان را در دادگاههای نمایشی محکوم کند و نگاه مردم میتواند آنان را در پیشگاه وجدان خویش حاکم بداند. به راستی کدامیک از این دو در واقعیت جامعه حکومت میکنند؟ دستگاه ظاهری با برخوردهای توهینآمیز خود خانوادههای آنان را سرافکنده و خوارشده میخواهد و نگاههای مردم آنان را در عین تلخکامیهایی که میچشند سربلند میبیند. کدامیک از این دو نگاه بر احساس این خانوادهها چیره است؟ دقت کنید که تنها در نگاه مردم این همه قدرت وجود دارد و تا اینجای کار هنوز حرفی از دیگر تواناییهای آنان نگفتهایم. دستگاه ظاهری میتواند برای این خانوادهها تنهایی و عسرت تدارک ببیند و مردم میتوانند آنان را در آغوش بگیرد؟ به راستی کدامیک از این دو بر کار خود غالبند؟ دستگاه ظاهری میتواند دانشجویان غریب را به جرم ابراز عقیده از خوابگاه محروم کند و معیشت آنان را در تنگنا قرار دهد و شبکههای اجتماعی میتوانند با حمایتهای خود از آنان پشتیبانی کنند. تاثیر اقدام کدامیک از آنها بیشتر است؟ به راستی کدامیک از آنها قدرتمندتر است؟ بلکه اساسا تقابلی میان این دو وجود ندارد؛ یکی هست و دیگری نیست، زیرا این زندگیهای ماست که به هر امری در نظم ظاهری جامعه معنا میبخشد. ما در چند ماه گذشته نه با شکستن این نظم، که با تغییر معنا دادن به آن از راه زندگیهایمان صحنه جامعه را تغییر دادیم. ما چه نیازی به شکستن این نظم داریم در حالی که در هر شرایطی این ما هستیم که با زندگیهای خود به آن جهت میدهیم.
بعد از این نیز راه ما این است. در شرایطی که اصول متعدد قانون اساسی بتوانند بیمحابا معطل بمانند حقیقت آن است که فرقی میان قانون خوب و بد وجود ندارد. ساختار سیاسی کشور اگر بهترین نظم ممکن باشد به چه کار میآید اگر زندگیهای ما به آن اعتبار نبخشد، یعنی معنی برایش تدارک نبیند، آن را تنفیذ نکند و اجرای بدون تنازل آن را مطالبه ننماید؟ به همین ترتیب اگر این ساختار واجد اشتباهات و عقب افتادگیهای واضح بود ما تنها در صورتی میتوانستیم آن را اصلاح کنیم که نخست معنای آن را اصلاح میکردیم و این کار را با زندگیهای خود انجام میدادیم.
البته بسیارند ملتهایی که این توانایی خود را به جا نمیآورند و ترجیح میدهند قدرت را به قدرتمندان وابگذارند. آنها در جامعه خود پیشوا نیستند، ولی مردم ما هستند.
سیزدهم آبان میعادی است تا از نو به یاد آوریم که در میان ما مردم رهبرانند. این روز عزیز را به ملت ایران تبریک میگویم و برای گروهی از آفرینندگان این مناسبت که اینک در بندند و دیگر اسیران نهضت سبز از خداوند آزادی، شکیبایی و پاداشی متناسب با نیتهای بلندشان آرزو میکنم
هنگامه شهيدی، روزنامه نگار و مشاور امور زنان ستاد انتخاباتی مهدی کروبی که پس از اعلام نتایج انتخابات دستگیر شده بود، روز یکشنبه با قید وثیقه از زندان اوين آزاد شد.
محمد مصطفایی، وکیل خانم شهیدی در گفت و گو با بخش فارسی رادیو بی بی سی ضمن تائید این خبر گفت که حکم آزادی موکل او به قید وثیقه ای صد میلیون تومانی ماه گذشته صادر شده بود اما به دلیل مخالفت دادستان تهران خانم شهیدی در آن زمان آزاد نشد.
او افزود روز شنبه خانم شهیدی به دادگاه رفت اما پس از قرائت کیفر خواست توسط دادستان، به دلیل ضعف جسمانی از دادگاه تقاضای مهلت کرد و قرار است دادگاه او روز 13 آبان برگزار شود.
خانم شهیدی هفته پیش دست به اعتصاب دارو و غذا زده بود که نهایتا به دلیل ضعف شدید جسمانی به بهداری زندان اوین منتقل شد.